Eddie Wolfswinkel

Van Sicilië naar Nederland

21-10-21 - Bagnara Calabra Goede morgen vanaf het strand van villa San Giovanni. De hemel is weer blauw vandaag. De vissers in hun bootjes zijn vroeg het water op gegaan om vis te vangen 9 bootjes telde ik vanochtend om 7 uur. Nu de zon op is zijn ze bijna allemaal weg. Ik pak mijn laatste spullen in en ga ook maar weer lopen. Mooie dag iedereen.

Wat een prachtig dorpje is Scilla, nu zo goed als uitgestorven. Maar kan mij voorstellen dat het een bruisende plek is zomers. Ik belandde even voor een broodje in een café waar mij werd aangeboden gratis te overnachten. Helaas was het 11 uur. Dat is wat te vroeg voor zo'n mooie dag. Ik loop nog even door naar Palmi hopelijk is het daar net zo prachtig.

Na Scilla was Bagnara Calabra geen leuke stad om door te lopen. Deze trap vond ik dan wel aardig. Deze ligt naast een school. Dus het zullen kindernamen zijn die op de trap geschreven staan. Ik heb vandaag mijn eerste 2 blaren opgelopen, helaas. Maar na 120 km op het eiland en 29 in het zuiden van Italië vind ik dat best meevallen. Zit overigens al afgerond op 150 km.

20-10-21 - Villa San Giovanni Zo, met de trein op de boot, naar Villa San Giovanni. in de trein sprak ik een vrouw die het land goed kent. Samen met haar een aantal hoogtepunten opgeschreven. Het is alweer 9 dagen geleden dat ik hier ben gestart. En nu gaat de reis verder. Op sicilië heb ik ruim 130 km gewandeld. Ben benieuwd hoever het naar Rome is.

Vandaag niet heel veel gewandeld. Ik had nog geen vishaakjes om zelf wat te vissen dus bedacht ik dat aan paar vissers te vragen. Frank en mimo, de vissers waren verrekte vriendelijk. Zij vertelde me wat wel en niet te eten. Vingen een paar visjes voor me en hadden ook nog eens paar haakjes. Helemaal gelukkig. Een paar km verder op ben ik maar het Stand op gegaan om een slaapplek / kampvuurplek te maken. En jawel de vis schoon maken en daarna lekker smullen.

19-10-21 - de Etna: ETNA de vulkaan, wat een geweldige ervaring om daar boven op te mogen staan. De Etna is 3357 meter hoog. Voorheen mocht je tot aan de hoogste krater naar boven. Tegenwoordig nog tot 3000 meter. De vulkaan rookt namelijk als een malle. Afgelopen jaar is de vulkaan al meer dan 50 keer uitgebarsten. Niet zoals we kennen van tv gelukkig. Maar het is erg rommelig van binnen. Op de filmpjes op Polarsteps kun je zien waar de lavastromen geweest zijn bij de laatste uitbarsting. Dat was afgelopen september. Boven op de berg was het rond de 4 a 5 graden. Maar op de stroom die daar nu als steen ligt, kun je een eitje bakken. Heel bijzonder. In 2002 is er een grote uitbarsting geweest. Zoals je kunt zien op foto 2 en 3 is dat een gang waar de lava met kracht doorheen gestoomd heeft. Het heeft destijds veel wegen en huizen verwoest. Op de laatste foto zie je een holte, wanneer de lava hard word, en een krater verhard kan de lava niet meer naar buiten via de zelfde gang. Vandaar dat naast een oude krater vaak een nieuwe verschijnt. De lava wil naar buiten en wordt opzij geperst waardoor er een nieuwe krater ontstaat. Terug naar de foto, de lava heeft daar zitten stuwen en de gesteente vervormt.

18-10-21 - Giarre Vandaag ben ik hier gestrand. Na een uitputtende nacht, en de regen van gister, kreeg ik vanaf hier, na een uurtje wat schoenen drogen een lift. Pippo zoals hij genoemt word, heeft heel toevallig een Nederlandse vrouw en zoon die nederlands kan. Hij is ook heel toevallig natuurgids op de Etna. Vanavond reis ik naar Catania om morgen een exursie op de vulkaan bij te wonen. Heb er zin in.

17-10-21 - Antillo Het was een dag met uren regen. Mist en onweer. Loop ik daar met aluminium stokken in de bergen.... die heb ik maar even laten staan. Achteraf hadden ze volgens de Expert Leon gewoon mee in de tas gekunt. Maargoed zo leer je nog eens wat. Nu heb ik een houten stok. Op de mooiste uitzichtpunten was de Etna helaas niet goed te zien. Maar de mist maakt de plaatjes wel gaaf.

16-10-21 - Antillo Gister kwam ik al een aantal grote brandplekken tegen in het bos. Wat ik wel enigzins bijzonder vond. Maar wat blijkt ... ik kwam collega boswachters tegen. Zij verstoken bijna alles terplekke, omdat het niet meegenomen kan worden. Laten liggen is ook geen optie, dan rolt de massa op den duur naar beneden.

Vanochtend had ik niet al te veel gegeten. Want ik ben al een paar dagen nauwelijks in dorpen geweest. De zon begon te schijnen en mijn water was praktische op. Deze lieve mensen hadden vanmiddag met de familie een lunch in de bergen. (Dit word vaak gedaan: in de dorpen wonen ze en komen bij elkaar in de bergen. Waar nog wat hutjes staan.) Water was wat ik graag had gewild, maar kreeg weer ontzettend veel luxe mee. Uiteraard stond er binnen de korste keren de zelf gestookte wijn weer op tafel. Toetjes in overvloed. Ook vanavond heb ik weer te eten!

Voor het echt donker werd, wat het nu ondertussen is geworden, heb ik mezelf eerst eens goed kunnen wassen. Bij een waterkraantje met een waterbak. Daarna heb ik mijn spulletje weer opgezet. Omdat ik hier geen vlak terrein kon vinden slaap ik vanavond in de hangmat die ik kon lenen van Mark en Annemieke! Dank jullie wel! Alles mooi hoog en droog, het zou gaan regenen vannacht ...

16-10-21 - Casalvecchio Siculo

Met een broodje en een pot jam die ik heb gekregen, start ik weer een nieuwe dag. Doorgaans geen wekker meer nodig om wakker te worden. Gebeurt gewoon met het licht.

15-10-21 - Mandanici

14-10-2021 - nabij Mandanici: Vanacht slaap ik in een schuurtje van een schaapherdersechtpaar. Het werd in de namiddag guur op de berg. De wind stak op en het werd koud. Regenen deed het de hele dag al. In het dorp waar ik naar toe was, Mandanici, had ik toch geen slaapplek. Dus stap ik op de 2 af. Met de vraag of ik kon blijven slapen. Al gauw kreeg ik zelf gestookte wijn, brood, olijven, tomaten en zat er naast de slaapplek ook een avondmaaltijd bij. Ontzettend lieve mensen. In de hoek van de schuur brand een vuurtje daar lig ik vanavond. Laat de wind buiten nu maar waaien in het donker! Het leven is goed.

13-10-2021 - Nizza di Sicilia: Wie niet waagt, wie niet wint. Het is een dag met veel schommeling van het weer. Zo schijnt de zon, en zo regent het. Veel goedheid onderweg. Zo kreeg ik bij de bakker 2 broodjes, bij een koffietentje gratis water mee. Maar bovenal lig ik nu op bed met een gratis overnachting in een B&B.

13-10-2021 - Messina: Dit was mijn eerste nacht in de buitenlucht. Heerlijke plek bovenop de berg. Mijn tent mooi weg gestopt tussen de olijfbomen. Het heeft vanacht nog een beetje geregend maar de spullen hebben het gehouden.

12-10-2021 - Messina: Ik had nog wat kaarten van het eiland nodig. Die heb ik gister kunnen bemachtigen. Vanacht heeft het de hele nacht geregend, dus was blij met een nachtje b&b. Gelukkig is het nu beter weer. Na een ontbijtje en een warme douche is het nu tijd om te stappen. Het word een warme dag. Het is 10 uur en al 21 graden. Lekker hoor.

Belangrijke links

Op 20 april 2021 heb ik mijn actie op Geef.nl de lucht in geschoten. Er moet uiteraard veel geld komen om een kliniek op te kunnen zetten, dus bedacht ik het streefbedrag van 100.000 euro. Wat zou het mooi zijn om dit binnen te halen. Maar om de 100.000 euro te halen, moet alles uit de kast. Dus elke vorm van hulp en sponsoring is welkom!

Mijn Facebook account waar ik zo nu en dan wat trainingen op zet: Eddie Wolfswinkel

Polarsteps waar ik ook mijn trainingen op bijhoud en uiteindelijk mijn reis ook te volgen zal zijn: Polarsteps.com/EddieLopentegenlyme

Mijn donatiepagina's zijn:

Geef.nl/nl/actie/lopentegenlyme of

www.doneeractie.nl/lopen-tegen-lyme/-52568

En van start!

Vanmorgen (09/10) om 8 uur zaten Eddie, zijn ouders, de vriend die hem naar Sicilië rijdt (Mark) en een aantal mensen van Stichting Tekenbeetziekten aan een uitgebreid afscheidsontbijt in Bunnik. Van daar vertrokken Eddie en Mark naar Sicilië, waar ze maandag 11/10 of uiterlijk dinsdag 12/10 hopen aan te komen. En dan begint voor Eddie het grote avontuur: 3000 km terug lopen naar Nederland. En dat allemaal om kinderen met Lyme (zoals bijvoorbeeld Sem) te helpen, via Stichting Tekenbeetziekten. Volg Eddie ook via z'n eigen FB-pagina: https://www.facebook.com/Eddie-Wolfswinkel-lopen-tegen-lyme-109550208161109

Van 9 op 10 oktober overnacht in de auto langs de kant van de weg op een soort parkeerplaats bij de Erhberg. Hier zijn we nog even bovenop geweest. De brug die over de weg heen hangt bleek 113 meter hoog te zijn. Super gaaf uitzicht. Het kasteel ... dat boven op de berg staat, is gebouwd in 12.. en heeft 2 keer in de geschiedenis een bestorming meegemaakt. Waarna het na de laatste keer in 17.. een ruïne is gebleven. Vanochtend werden we wakker met ijsbloemen op de ruit. 's Nachts dus kouder dan verwacht.

Nou nou, wat een rit, vanochtend Oostenrijk uit gereden. En eerste 10 km een tolweg opgegaan. De hele dag een beetje door gereden. Maar geen moment van uitchecken gehad. Tot nu. Zal ons niets verbazen als het de langste tolweg van Europa is. Financiële schade.... 72 euro!

Kustmarathon Zeeland - 1, 2 en 3 oktober 2021 - de laatste training

"Nou, nou, wat een dagje was het vandaag zeg. Vanochtend om 7 uur in de regen begonnen met lopen. En het bleef regenen tot aan de eindstreep. Dan blijkt de regenjas toch niet waterdicht te zijn. Haha, maar ja welke jas nog wel.

Ik had mijn rugzak met alles er op en er aan mee genomen om de proef op de som te nemen. Viel niet mee, maar de eerste 20 km zonder problemen gelopen. Toen moest ik kiezen voor een rustpauze of de tas afdoen. Uiteindelijk gekozen voor het laatste, om zo de groep niet op te houden. De laatste 22 km dus zonder rugzak verder gelopen. Dat was op zich wel jammer, want ik had er een A4'tje opgeplakt met een korte tekst (zie foto) hier is heel veel op gekeken en heb ook veel gesprekjes gehad en visitekaartjes uitgedeeld.

Ook leuk om te vertellen is dat omroep Zeeland langs de kant van de weg stond. Die gaf ik een visitekaartje met de boodschap "als ik mijn tas niet had afgedaan, hadden jullie mij zeker geïnterviewd". De nieuwsgierigheid was gewekt en er ontstond een gesprek. En vervolgens een interview. Het filmpje staat op YouTube. De tas en interview hebben samen in ieder geval weer een bedrag van 200 euro opgeleverd een leuke bijkomstigheid.

Ook is het dit weekend gelukt een Lopen tegen lyme pagina te maken op Facebook..

Overigens ook nog een schoenen wissel gedaan. Want het oude paar schoen was lek, dus had al natte sokken na de eerste 5 km...

Uitzwaaiontbijt Eddie

Op zaterdag 9 oktober zal Eddie Wolfswinkel, boswachter en (ex-)Lyme-patiënt vanuit Bunnik vertrekken naar Sicilië. Hij rijdt in de auto mee met een vriend. Vanaf Siicilië zal hij de cica 3.000 kilometer lange terugtocht te voet starten. De verwachting is dat Eddie zo'n 6 maanden over de wandeling terug naar Nederland gaat doen.

Hij wordt op 9 oktober in Bunnik uitgezwaaid door familie en vrijwilligers van Stichting Tekenbeetziekten, waarvoor hij hoopt veel geld op te gaan halen ten behoeve van kinderen met de ziekte van Lyme.

Op deze plek zullen we je blijven informeren over zijn avonturen en vorderingen.

Wie is Eddie Wolfswinkel

Mijn naam is Eddie Wolfswinkel, geboren in 1994 en opgegroeid in Bunnik. Als kleine jongen vond ik het al heerlijk om naar buiten te gaan. De prachtige bossen van de Utrechts Heuvelrug verkennen en wandelen met mijn ouders. En echt buitenmens(je). Het stond dus al op mijn lijf geschreven om Boswachter te worden. Na mijn MBO opleiding aan het Helicon in Velp (de bos en natuur opleiding) had ik mijn papiertje op zak en mocht ik mij boswachter noemen.

Vanaf 2014 heb ik op Terschelling mogen werken bij Staatsbosbeheer. Een prachtig Waddeneiland, maar, daar komt-ie ... een eiland vol met teken. Jaarlijks had ik op het eiland toch zo'n 50 teken die ik van mij af heb mogen pulken ... Na 3 jaar liep mijn contract daar helaas ten einde, heb ik mijn spullen gepakt en ben ik vertrokken naar Zeeland. Staatsbosbeheer daar zocht een boswachter voor het mooie Schouwen-Duiveland. Medio 2017 begon de ziekte van Lyme zich te uiten in chronische vermoeidheid, een hartritmestoornis en later ook verminderd gezichtsvermogen. Vermoedelijk al opgelopen op Terschelling, want gek genoeg heb ik bijna geen last van teken in Zeeland. Niet dat ze er niet zijn … Maar ik hoef ze ‘s avonds nauwelijks te verwijderen.

Stukje bij beetje gaat het met mij weer wat beter. Ik heb mijn eetpatroon een beetje veranderd. Ik voel me een stuk fitter dan een paar jaar geleden. Waar ik in 2019 het klokje rond sliep en ‘s ochtends niet fit wakker werd, heb ik nu zelfs wel weer zin in een feestje (wie niet).

Het is bijzonder, dat wanneer je weer wat beter bent, je dan pas door hebt uit wat voor dal je komt. Een interessant voorbeeld: van kleins af aan werk ik al in tuintjes, en zette ik ladders tegen de dakgoot om deze schoon te maken. Tot 2017 de kracht in de armen minder werd tot ik in 2019 geen ladder meer op kon tillen. Nooit echt bij stil gestaan. Ik dacht gewoon ’’deze ladder is zwaarder dan ik me herinner van de laatste keer’’. Nu het weer wat beter gaat, besef ik wat ik een tijdje niet heb gekund. Die te zware ladder bleek niet zo zwaar te zijn. Maar de kracht was er gewoonweg niet.

Beseffen wat het leven je kan geven, in positieve en negatieve zin brengt mij bij mijn reis. Ik had mij altijd al voorgenomen na mijn opleiding te gaan reizen. Maar het geluk wilde dat ik boswachter mocht worden. Reizen kwam op de lange baan, maar bleef altijd in mijn hoofd zitten. Omdat het leven gewoonweg te kort is en het soms korter blijkt te zijn dan je denkt, ben ik actief bezig gegaan met dromen laten uitkomen. “’Het tijd om een reis te gaan maken.”

Een paar jaar geleden heb ik een documentaire gezien over iemand die een lange afstand wandelde of fietste. Ik vond dat zeer indrukwekkend. Dat deze meneer kon reizen zonder belastend te zijn voor de planeet waar we op leven. En een hele prestatie, die veel mensen hem niet na zouden doen. Kortom, een doel voor mij dus. Na een klein beetje research blijken er heel wat lange afstandsroutes door Europa te liggen. Een andere continent kan niet, want dan wordt het toch het vliegtuig pakken, wat dus weer belastend is. En laat Europa ook genoeg mooie plekjes hebben. Uiteindelijk besloot ik vanuit Sicilië terug naar huis te lopen. Een goede vriend brengt mij naar het eiland per auto en de weg terug word dus de benenwagen. Na Sicilië is het plan om door te lopen naar Rome, Venetië, Oostenrijk, het zwarte woud in Duitsland richting Hannover en dan bij Arnhem de grens over richting Amersfoort. Een mooie uitdaging die rond de 3000 kilometer ver en een half jaar lang gaat duren.

Nu mijn reis steeds dichter bij komt, ben ik regelmatig aan het trainen en heb ik ondertussen al een hele hoop spullen voor mijn reis. Ik bedacht ik dat het leuk zou zijn nog een echte prestatie neer te kunnen zetten. Iets waar ik de aanstichter van ben. En waar ik andere mee zou kunnen helpen.

Ik moest denken aan de periode waar ik door heen heb moeten knokken en wist meteen dat ik wat zou willen betekenen voor mensen met de ziekte van Lyme. Ik was geneigd meer onderzoek naar de ziekte van Lyme te laten doen. Ik vond de Stichting Tekenbeetziekten en dacht zal gewoon eens bellen. Ik hoorde toen dat jullie een kliniek willen opzetten voor kinderen met Lyme. Het was eerst niet wat ik in gedachten had. Want er zou echt veel meer onderzoek naar de ziekte moeten zijn, er is zo weinig bekend. Maar als je het dan over een doelgroep hebt die echt de pineut is met de ziekte van Lyme, dan zijn het kinderen wel. Het is voor mij duidelijk dat ik in actie wil komen voor kinderen. Kinderen die dromen van buitenspelen, naar het bos gaan en genieten van natuur, net als ik dat vroeger deed. Maar voor de kinderen die er alleen van dromen en het niet kunnen, hoop iets te kunnen betekenen.

Media

In PZC van 14 oktober 2021 was dit bericht te lezen: "Boswachter Eddie loopt 3000 kilometer tegen Lyme: "Mijn droom is een beer te ontmoeten".

In het PZC van woensdag 2 juni 2021 stond een mooi interview met Eddie Wolfswinkel, de held die in oktober 3.000 kilometer gaat lopen tegen Lyme en de opbrengst schenkt aan Stichting Tekenbeetziekten.
Lees het hier.

MedicalFacts publiceerde op 2 juli 2021 dit bericht: Boswachter Eddie gaat 3000 kilometer lopen voor kinderen met Lyme

Onkruid publiceerde hetzelfde verhaal op 6 juli 2021: Boswachter Eddie gaat 3000 kilometer lopen voor kinderen met Lyme

Woensdag 11 augustus is Eddie "Zeeuw van de Dag". Dit is een vast programmaonderdeel van "Zeeland wordt Wakker" op Omroep Zeeland (radio). Hij wordt 's morgens om 06:30 gebeld voor een praatje over zijn "plannen voor de dag" en 's avond om 18:30 uur nogmaals om te horen hoe zijn dag is verlopen. Luisteren!

NZG (Nationale Zorggids) publiceerde op 19 augustus 2021 dit artikel: Lopen tegen lyme met wandeltocht van 3000 kilometer

AD - 10 oktober 2021: (online) Bunnikse boswachter Eddie (27) kreeg ziekte van Lyme: ‘Ik had jaarlijks 100 tot 200 teken’ en (in de krant - regio Utrecht: Die ene tekenbeet was voor Eddie begin van lijdensweg

Sponsors

Kompass, bekend van de wandelkaarten, wandelgidsen en fietsgidsen, heeft Eddie gratis een jaar lang het gebruik van on- en offline kaarten aangeboden. Helemaal top!


Online marketing bureau iClicks verblijdde ons en Eddie met een prachtig "verrassingspakket", waar Eddie ongetwijfeld veel plezier van gaat hebben!


Internetspecialist en bouwer van onze website Avant gaat - om Eddie te steunen - 1 uur gratis voor de stichting werken.


Jouw naam en logo hier???

Eddie Wolfswinkels Fußmarsch (Zusammenfassung Deutsch)

Spendensammlung für die Errichtung einer Klinik für Kinder mit Borreliose: Eddie Wolfswinkels Fußmarsch von Sizilien in die Niederlande

Eddie Wolfswinkel bekam nach seiner Ausbildung zum Förster eine Stelle auf einer schönen Insel nördlich der Niederlande. Eine wundervolle Insel, gewiss, aber voller Zecken. Jedes Jahr musste er bis zu 50 Zecken bei sich entfernen! Nach etwa drei Jahren, im Jahr 2017, traten bei ihm die ersten Symptome der Borreliose auf: Chronische Müdigkeit, Herzrhythmusstörungen und Sehstörungen.

Nach ein paar schwierigen Jahren geht es ihm jetzt besser. Die Erkenntnis, dass das Leben seine positiven und negativen Seiten hat, brachte ihn zu seinem alten Verlangen, die Welt zu bereisen, zurück. Zugleich möchte er, da ihm sein Kampf gegen die Borreliose noch in lebhafter Erinnerung ist, etwas für andere Betroffene tun.

Nach Kontaktaufnahme mit der Stiftung für Zeckenbiss-Krankheiten (Stichting Tekenbeetziekten) plante Eddie eine Fußwanderung mit einem besonderen Ziel. Um die Pläne der Stiftung - eine spezielle Klinik für Kinder mit Borreliose einzurichten - finanziell zu unterstützen, beschloss er, seine Reise mit einer Spendensammlung für diese Klinik zu verbinden.

Eddie nahm sich die italienische Insel Sizilien zum Ziel. Von dort aus wird er im Alleingang über Rom, Venedig, Österreich, den Schwarzwald und Hannover in die Niederlande zurückwandern. Bei Arnheim wird er die niederländische Grenze überqueren und in Richtung Amersfoort gehen.

Eine echte Herausforderung - rund 3000 Kilometer - in etwa einem halben Jahr zu Fuß gehen zu wollen.

Am 9. Oktober 2021, dem Tag seiner Abreise, wird er mit einem reichhaltigen Frühstück in der Bakkerij Vroeg in Bunnik verabschiedet.

Eddie Wolfswinkel's fund-raising trip (Summary English)

Eddie Wolfwinkel’s fund-raising trip for young victims of Lyme’s disease.

After his training in professsional countryside management, Eddie Wolfswinkel was appointed national park ranger on an island north of the Netherlands. A beautiful island, but infested with ticks. In 2017, after three years on the job and an average annual removal of approximately 50 ticks, he developed symptoms of Lyme’s disease: fatigue, irregular heart beat and impaired vision. Fortunately, although severely ill at the onset, he slowly recovered.

The realisation that life has its positive and negative aspects brought back his longing to travel, which he had put aside when he started his first job. It dawned upon him that life can be short and he felt it was time to realise his dreams. At the same time, he wished to contribute to other people’s lives in a positive way, especially his fellow victims of Lyme’s disease.

Eddie contacted the Stichting Tekenbeetziekten, the Dutch Tick Bite Disease Foundation, and found out that there were plans to start up a clinic especially for children with Lyme’s disease. This would be the goal of his trip: to raise funds for the establishment of this clinic.

He decided to make a long distance hike within Europe, so as not to pollute the earth by air travel. Starting point would be the beautiful Italian island of Sicily. He would make his way back to Holland on foot, via Rome, Venice, Austria, the Black Forest and Hannover in Germany, arriving back in Holland in Arnhem, near the border. An interesting challenge, comprising 3000 kilometers and approximately six months of travel.

A festive farewell breakfast party for Eddie’s journey is planned for October 9, 2021, in the small town of Bunnik, near Utrecht.

Eddie Wolfswinkel viaggia a piede (Italiano)

Eddie Wolfswinkel viaggia a piedi dalla Sicilia all’Olanda per raccogliere fondi per realizzare una clinica pediatrica per bambini che hanno la malattia di Lyme (borreliosi).

Dopo la sua formazione per diventare boscaiolo, Eddie Wolfswinkel fu assunto come guardia forestale su un’isola bellissima a nord dell’Olanda. Un’isola magnifica, certamente, ma piena di zecche. Ogni anno rimuoveva circa 50 zecche! Dopo all’incirca tre anni, nel 2017, cominciò ad accusare i sintomi della malattia di Lyme: stanchezza cronica, disturbi cardiaci e diminuzione della vista.

Per fortuna, dopo essere stato gravemente malato, cominciò stare meglio.

Oggi Eddie è praticamente guarito e ama la vita, con i suoi lati positivi e negativi, e ha deciso di ricominciare a viaggiare. Si è reso conto che la vita è troppo breve per non seguire i propri sogni. Poiché desiderava aiutare i suoi compagni di sventura, Eddie ha contattato la StichtingTekenbeetziekten, la fondazione olandese contro la malattia di Lyme e ha scoperto che stavano pianificando di realizzare una clinica pediatrica per bambini che hanno contratto la Lyme. Eddi ha così trovato un nobile scopo per il suo viaggio: la raccolta fondi per la realizzazione di questa clinica.

Ha deciso di fare una lunga camminata per l’Europa. Punto di partenza sarà la bellissima isola italiana, Sicilia. Camminerà fino a tornare in Olanda, passando da Roma, Venezia, Austria, la Foresta Nera e Hannover, in Germania attraversando la frontiera ad Arnhem direzione Amersfoort. Una bella sfida: 3000 chilometri e circa sei mesi di viaggio.

Laatst gewijzigd: 22 okt. 2021